Debaty sejmowePiata Kadencja

Interpelacja w sprawie aktualnych problemów spółki FAMAGO SA w Zgorzelcu

   Szanowny Panie Ministrze! Fabryka Maszyn Górnictwa Odkrywkowego FAMAGO SA w Zgorzelcu istnieje od 45 lat. Jako spółka prawa handlowego funkcjonuje od 1 kwietnia 1992 roku. Specjalizuje się w produkcji maszyn podstawowych oraz części zamiennych dla potrzeb górnictwa odkrywkowego, produkcji wieńców zębatych i wielkogabarytowych łóż kulowych, konstrukcji stalowych spawanych, odlewów z metali kolorowych, usługach remontowo-montażowych dla kopalń odkrywkowych. Firma działa w branży przemysłu górnictwa odkrywkowego, elektromaszynowego, energetycznego, przeładunkowego, surowców mineralnych i innych. Spółka zatrudnia 520 osób i jest największą firmą w Zgorzelcu.    Trudna sytuacja firmy zaczęła się już w II połowie 2001 r. i trwa aż do chwili obecnej. Otóż, od II połowy 2001 r. Spółka na skutek zawarcia w 2000 r. przez byłego Prezesa i Dyrektora ds. Handlu niekorzystnego kontraktu na dostawę 14 suwnic znalazła się w bardzo trudnej sytuacji finansowej. Wdrożenie i uruchomienie tej produkcji wiązało się z zaangażowaniem dużych środków finansowych, których firmie w tym czasie brakowało, co spowodowało zaciągnięcie przez Spółkę kredytów w Banku Handlowym SA, a następnie w BZ WBK SA. Kontrakt ten spowodował straty Spółki w roku 2001 oraz 2002 i odbija się nadal negatywnie na kondycji firmy. Zaangażowanie prawie w 100% mocy produkcyjnych w realizację kontraktu w roku 2001 osłabiło jednocześnie więzi z innymi klientami. Po zmianie w składzie Zarządu Spółki, firma od grudnia 2001 r. odbudowywała kontakty handlowe i pozyskiwała nowych klientów. Sytuacja finansowa, z uwagi na rozłożone w czasie płatności za suwnice, mimo aktywnych działań marketingowych na rynku krajowym i zagranicznym była jednak coraz trudniejsza, co powodowało, że rosły zobowiązania Spółki, a byt Spółki został zagrożony.    Realizowany w firmie od II połowy grudnia 2001 r. program restrukturyzacji, zatwierdzony przez Radę Nadzorczą Spółki, przyniósł wymierne efekty finansowe: 3 000 000 zł rocznie z tytułu zmniejszenia kosztów funkcjonowania oraz 4 000 000 zł z tytułu redukcji zobowiązań wobec wierzycieli.    W ramach programu restrukturyzacji Spółka podejmowała następujące działania:    1. W kwietniu 2002 r. otwarto sądowe postępowanie układowe, które objęło 326 wierzycieli na łączną kwotę wierzytelności 10 908,5 tys. zł. Większość wierzycieli wyraziła zgodę na propozycje układowe.    2. Podjęte przez Zarząd Spółki negocjacje z MG Pomorze doprowadziły do ograniczenia zakresu nierentownego kontraktu na suwnice do wykonania 8 sztuk i zmniejszenia realizacji kolejnych 6 suwnic do wykonawstwa tylko niektórych elementów, a następnie w lipcu 2002 r. do wstrzymania kontraktu i jego ostatecznego rozwiązania w kwietniu br.    3. Wynegocjowano z Bankiem Handlowym i Bankiem Zachodnim WBK przedłużenie kredytów na rok 2003.    4. Działania Zarządu i służby handlowej na rynku polegały w I półroczu 2002 r. głównie na odbudowywaniu kontraktów handlowych z wieloma klientami, które to kontrakty zostały osłabione przez wykorzystanie mocy produkcyjnej głównie na realizację suwnic, a następnie w II półroczu 2002 i 2003 r. na pozyskiwaniu zamówień. Nawiązano szereg nowych kontraktów handlowych zarówno w kraju, jak i za granicą.    5. Zmniejszono koszty funkcjonowania firmy o 3 000 000 zł rocznie.    6. Podjęto działania w celu restrukturyzacji należności publicznoprawnych.    W walce o przetrwanie wspierają firmę długoletni partnerzy gospodarczy, w tym zwłaszcza kopalnie węgla brunatnego, głównie KWB Turów i Adamów. Działania marketingowe przynoszą również efekty. Spółka realizuje zamówienia dla KWB Turów, KWB Adamów, KWB Bełchatów i Konin. Wznowiono współpracę i pozyskano nowych klientów na rynku krajowym i zagranicznym, głównie niemieckim.    W realizacji programu restrukturyzacji i w walce o przetrwanie firmy czynnie uczestniczy cała załoga i działające w spółce związki zawodowe.    W ocenie dotychczasowych działań Spółka ma szansę przetrwania. W roku 2003 dysponowała zamówieniami o wartości 38 000 000 zł. Spółka uczestniczy w przetargach w kraju i za granicą o strategicznym dla jej przyszłości znaczeniu. Są perspektywy dostawy maszyn na rynek krajowy i dla kopalni Neyveli w Indiach. Ponadto Spółka została zakwalifikowana, wśród 40 polskich firm, do programu ofsetowego na dostawy transporterów opancerzonych dla armii.    Działania handlowe na rynku i pozyskanie nowych kontraktów uzależnione są jednak od sytuacji finansowej firmy. Spółka pozyskuje zamówienia, jednakże brak środków finansowych na zakup materiałów uniemożliwia pełną realizację założonych planów. Sytuacja Spółki ciągle jest bardzo trudna.    Aby utrzymać firmę na rynku i miejsca pracy dla ponadpółtysięcznej załogi, dysponując ograniczonymi środkami, Spółka przeznacza bieżące wpływy na zakup materiałów do produkcji, utrzymanie ruchu zakładu i opłacenie pracy pracowników. W tej sytuacji powstają zaległości i opóźnienia w ich regulowaniu. Dalszy brak środków finansowych na realizację zamówień oraz brak pomocy w rozwiązaniu problemów firmy może zagrozić jej bytowi i zwiększyć o ponad pół tysiąca liczbę bezrobotnych, a bezrobocie w tym regionie przekroczyło już 23%.    W rozwiązaniu problemów Spółki FAMAGO SA mogłyby pomóc następujące działania:    1. Uzyskanie poręczenia do umowy kredytowej z Bankiem Zachodnim WBK SA.    2. Uzyskanie gwarancji ubezpieczeniowych na zabezpieczenia celne i gwarancje zwrotu zaliczki.    3. Uzyskanie z Banku Handlowego SA gwarancji do kontraktu indyjskiego.    4. Zawarcie układu z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych.    5. Dokapitalizowanie spółki kwotą 10 mln złotych przez II Narodowy Fundusz Inwestycyjny.    Pomoc w rozwiązaniu problemów Spółki oraz dokapitalizowanie firmy przez II NFI SA lub Skarb Państwa jest warunkiem koniecznym kontynuacji działalności, stopniowej poprawy sytuacji, utrzymania firmy na rynku i miejsc pracy dla pracowników.    Uważam, że załoga FAMAGO SA swoją dwuletnią walką o firmę zasługuje na uznanie, a spółka na pomoc ze strony rządu.    Przez ponad 40 lat Spółka była wiarygodnym partnerem gospodarczym wobec instytucji finansowych, klientów i dostawców. Terminowo i w pełni wywiązywała się z zobowiązań wobec budżetu państwa.    Sądzę, że przedsiębiorca powinien mieć możliwość ponownego startu, jeśli mu się nie powiedzie, a system konstytucyjny i prawny oraz właściciele, tj. II NFI i Skarb Państwa, powinni go w tym wspierać. W przeciwnym wypadku kolejna firma zniknie z rynku, a pracownicy będą kolejnymi bezrobotnymi manifestującymi na ulicach swoje niezadowolenie.    Panie Ministrze! Informując Pana Ministra o sytuacji i problemach firmy FAMAGO SA, chciałbym uzyskać informację na następujące pytania:    1. Czy Ministerstwo Skarbu może pomóc firmie FAMAGO SA w rozwiązaniu jej ww. problemów, po to aby nie zniknęła z rynku działalności gospodarczej?    2. Czy Skarb Państwa i II Narodowy Fundusz Inwestycyjny mogą dokapitalizować firmę w celu dalszego jej funkcjonowania i zatrudniania dotychczasowych pracowników?    3. Czy Ministerstwo uwzględnia fakt, że pomoc finansowa firmie przyczyni się nie tylko do poprawy jej działalności, ale również do braku redukcji zatrudnienia i zapobiegania bezrobociu?    4. Jakie działania podejmuje Ministerstwo wobec firm zagrożonych likwidacją? Czy wobec takich firm stosowane są ulgi i formy pomocy, choćby ze względu na przeciwdziałanie bezrobociu?    Z wyrazami szacunku    Poseł Józef Cepil    Kielce, dnia 29 grudnia 2003 r.